Kolejne spotkanie Akademii Polskiego Filmu w Kinie Studenckim „Niebieski Kocyk” w Toruniu, realizowane we współpracy z Filmoteką Narodową – Instytutem Audiowizualnym.

W programie:

• Zimowy zmierzch – reż. Stanisław Lenartowicz,
• Harmonia – reż. Wojciech Jerzy Has.

Po projekcji filmów wykład wygłosi: dr hab. Katarzyna Taras, prof. PWSFTviT

Spotkanie odbywa się w ramach I semestru APF Fabuła „W poszukiwaniu tożsamości. Polskie kino do 1956 roku”, poświęconego rozwojowi kina na ziemiach polskich w pierwszym półwieczu jego istnienia – od pionierskich realizacji po pierwsze dzieła Polskiej Szkoły Filmowej.

Akademia Polskiego Filmu to ogólnopolski program edukacyjny Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, upowszechniający wiedzę o historii polskiej kinematografii. Każde spotkanie łączy wykład filmoznawczy z projekcją filmów, pozwalając spojrzeć na rodzime kino poprzez jego twórców, gatunki, tematy i konteksty historyczne.

W roku akademickim 2026/2027 Toruń po raz pierwszy dołącza do grona miast, w których realizowany jest program Akademii Polskiego Filmu.

Zimowy zmierzch (1956)

Reż. Stanisław Lenartowicz

„Zimowy zmierzch” to kameralny dramat psychologiczny rozgrywający się w niewielkim prowincjonalnym miasteczku. Spokojny rytm codzienności zostaje zakłócony przez powrót Józka Rumszy, syna starego kolejarza. Młody mężczyzna przyjeżdża wraz z żoną, choć wcześniej oczekiwano, że zwiąże się z miejscową Celinką. Rodzinny konflikt staje się punktem wyjścia do opowieści o niespełnionych oczekiwaniach, samotności i trudności w zaakceptowaniu zmiany.

Film Stanisława Lenartowicza wyraźnie odchodzi od schematów socrealizmu. Zamiast jednoznacznej opowieści otrzymujemy kino nastroju, niedopowiedzeń i uważnej obserwacji bohaterów. Szczególną rolę odgrywają obraz, przestrzeń i atmosfera – elementy, które pozwalają mówić o emocjach także poza dialogiem. „Zimowy zmierzch” jest dziś wskazywany jako jedno z dzieł zapowiadających przemiany prowadzące do Polskiej Szkoły Filmowej.

Harmonia (1947)

Reż. Wojciech Jerzy Has

„Harmonia” to krótkometrażowy fabularny debiut Wojciecha Jerzego Hasa. Bohaterem filmu jest chłopiec marzący o instrumencie wystawionym w antykwariacie. Gdy zdobywa wymarzoną harmonię, jego radość zderza się z brutalnością codziennej rzeczywistości.

Ta prosta historia już na początku drogi twórczej Hasa zapowiada tematy, które później będą powracały w jego kinie – napięcie między marzeniem a rzeczywistością, samotność bohatera oraz szczególną rolę przedmiotów i przestrzeni w budowaniu filmowego świata. „Harmonia” trwa 11 minut i przez wiele lat nie była kierowana do regularnego rozpowszechniania.