Kolejne spotkanie Akademii Polskiego Filmu w Kinie Studenckim „Niebieski Kocyk” w Toruniu, realizowane we współpracy z Filmoteką Narodową – Instytutem Audiowizualnym.

W programie spotkania filmy:

– Piętro wyżej – reż. Leon Trystan,
– Reklama zapalaczy do drewna i węgla „Raz-dwa-pięć” – reż. anonimowy.

Po projekcji filmów wykład wygłosi: dr Radosław Osiński z Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu.

Spotkanie odbywa się w ramach I semestru APF Fabuła „W poszukiwaniu tożsamości. Polskie kino do 1956 roku”, poświęconego rozwojowi kina na ziemiach polskich w pierwszym półwieczu jego istnienia – od pionierskich realizacji po pierwsze dzieła Polskiej Szkoły Filmowej.

Akademia Polskiego Filmu to ogólnopolski program edukacyjny Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, upowszechniający wiedzę o historii polskiej kinematografii. Każde spotkanie łączy wykład filmoznawczy z projekcją filmów, pozwalając spojrzeć na rodzime kino poprzez jego twórców, gatunki, tematy i konteksty historyczne.

W roku akademickim 2026/2027 Toruń po raz pierwszy dołącza do grona miast, w których realizowany jest program Akademii Polskiego Filmu.

Piętro wyżej (1937)

Reż. Leon Trystan

„Piętro wyżej” to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich komedii muzycznych okresu międzywojennego. Jej bohaterem jest Henryk Pączek, spiker radiowy i miłośnik muzyki, który popada w konflikt ze swoim sąsiadem, również noszącym nazwisko Pączek. Nieporozumienia między lokatorami prowadzą do serii komicznych sytuacji, a uczucie, które rodzi się między Henrykiem a Lodą, dodatkowo komplikuje ich relacje. Film łączy dynamiczną akcję, humor sytuacyjny i piosenki, wśród których szczególne miejsce zajmuje „Umówiłem się z nią na dziewiątą”. W rolach głównych występują Eugeniusz Bodo i Helena Grossówna. „Piętro wyżej” to pełna wdzięku opowieść o miłości, pomyłkach i codziennych perypetiach, a zarazem barwny obraz kultury rozrywkowej przedwojennej Polski.

Reklama zapalaczy do drewna i węgla „Raz-dwa-pięć” (ok. 1927)

Reż. anonimowy

Krótki film reklamowy z końca lat 20. XX wieku, będący przykładem wykorzystania kina jako narzędzia promocji produktów i usług. Materiał poświęcony jest zapalaczom do drewna i węgla „Raz-dwa-pięć” i pokazuje, jak film mógł służyć prezentowaniu praktycznych rozwiązań ułatwiających codzienne życie. To interesujący przykład wczesnej reklamy audiowizualnej, pozwalający przyjrzeć się nie tylko rozwojowi polskiej kinematografii, lecz także przemianom obyczajowym i konsumenckim dwudziestolecia międzywojennego. Film stanowi świadectwo czasów, w których ruchomy obraz coraz śmielej wykorzystywano poza tradycyjną salą kinową, włączając go w rozwijającą się kulturę reklamy.