„Diabły” (1971) w reżyserii Kena Russella to jeden z najbardziej kontrowersyjnych i wizualnie oszałamiających filmów w historii kina, który w bezkompromisowy sposób łączy dramat historyczny z horrorem, erotyzmem i satyrą polityczną. Akcja tego legendarnego dzieła toczy się w XVII-wiecznej Francji i opowiada o charyzmatycznym duchownym, ojcu Grandierze (w tej roli genialny Oliver Reed), który z powodów politycznych staje się celem spisku kardynała Richelieu. Pretekstem do jego zniszczenia stają się fałszywe oskarżenia o czary, wysunięte przez ogarniętą seksualną obsesją i tłumionym pożądaniem przełożoną zakonu urszulanek, graną przez Vanessę Redgrave. Jej wyznania wywołują lawinę pokazowych egzorcyzmów, doprowadzając zakonnice do zbiorowej, histerycznej ekstazy, a całe miasto Loudun do religijnego fanatyzmu, który bezlitośnie miażdży jednostkę w imię władzy. Całość wyróżnia się genialną, surową, monumentalną scenografią autorstwa Dereka Jarmana oraz potężnym, ponadczasowym przesłaniem o mechanizmach manipulacji tłumem, przez co film – mimo wieloletniej cenzury, zakazów i wycinania scen w wielu krajach – do dziś uchodzi za arcydzieło kina zaangażowanego.