„Zmysł / Onubhob / Senses” to wystawa o uważnym doświadczaniu świata – poprzez materię, pamięć i język. SATABDI HATI prezentuje prace powstałe w trakcie wieloletniej podróży przez różne kraje, kultury i krajobrazy emocjonalne, w których ruch i zmiana stają się naturalnym stanem istnienia.

Artystka pracuje z naturalnymi materiałami – ręcznie robionym nepalskim papierem Lokta, węglem drzewnym, włóknem konopnym, tuszem, kawą, suchymi liśćmi czy śladami po herbacie. Coraz częściej tworzy także własne tusze z łupin awokado, buraków i żołędzi dębu, pogłębiając relację z fizycznością świata i procesem twórczym. Organiczne struktury i rytmy natury stają się metaforą migracji, zakorzenienia i odnowy.

Istotnym elementem wystawy jest język – obecny w wielu formach: bengalskiej, polskiej, angielskiej, hindi, sanskryckiej i francuskiej. Słowa funkcjonują tu jak zmienny krajobraz, w którym znaczenia pojawiają się i zanikają, tworząc poetycką mapę doświadczeń i wspomnień.

Na najnowszą serię prac wpłynęły ciche, zimowe poranki polskiej rzeczywistości – sprzyjające wolniejszemu, intuicyjnemu procesowi tworzenia. Papier staje się przestrzenią refleksji i zapisu ulotnych emocji, potwierdzając myśl, że to właśnie on potrafi najcierpliwiej przechowywać złożone doświadczenia.

Wystawa stanowi część badań doktorskich artystki nad wykorzystaniem naturalnych materiałów we współczesnej sztuce. To zaproszenie do zatrzymania się, wyciszenia i ponownego nawiązania relacji z naturą – oraz z wewnętrznymi krajobrazami, które każdy z nas nosi w sobie.

Exhibition description (English)

“Zmysł / Onubhob / Senses” brings together works created through my ongoing journey across different countries, languages, and emotional landscapes. The exhibition reflects how movement, memory, and nature continuously shape my sense of self. Each work forms part of my search for belonging – an exploration of how inner and outer transformations influence identity.

I work with natural materials such as handmade Nepalese Lokta paper, charcoal, hemp fiber, ink, coffee, dried leaves, and tea stains. Their textures and organic qualities help blur the boundary between the real and the imagined. I am drawn to forms found in nature – the movement of trees or the structure of forests – which become metaphors for migration, rootedness, and renewal. Recently, I have also begun creating my own inks from materials such as avocado skins, beetroot, and oak galls, allowing for a deeper physical connection to the natural world.

Language plays a central role in this exhibition. Moving between Bengali, Polish, English, Hindi, Sanskrit, and French, language becomes a shifting landscape – a space where some words bloom while others fall into dormancy. Words such as “home,” “the unknown,” and “life” appear throughout the works, forming a poetic map of transitions and memories.

The quiet, grey mornings of the Polish winter influenced this recent series, guiding me toward a slower, more instinctive creative process. Handmade paper becomes a space for reflection, where emotions, surroundings, and the fluidity of language can be explored. Anne Frank’s words, “paper has more patience than people,” resonate deeply with me; through paper, I am able to gently hold fleeting and complex experiences.

This exhibition marks an important stage in my artistic journey and forms part of my doctoral research on natural materials in contemporary art. The works invite viewers to pause and reflect, reconnecting with the natural world – and with the quieter inner landscapes we each carry within.